تجنیح

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تجنیح‏ به نوعی نشستن در حالت تشهد گفته می شود


معنای لغوی تجنیح

[ویرایش]

به حالتی که دستان و بازوان را همچون دو بال قرار داده می شود می گویند.

تجنیح در فقه

[ویرایش]

تجنیح عبارت است از آنكه انسان بازوان و دستان خود را چون دو بال قرار دهد. تحقّق آن در رکوع به دور كردن آرنج و بازوان از پهلو و در سجده به بلند كردن آرنج از زمین و فاصله انداختن بین بازوان‏ و پهلو است. از تجنیح به تجافی نیز تعبیر شده است. از آن در باب صلات سخن رفته است.
تجنیح در رکوع و سجود براى مرد و ترک آن براى زن،مستحب است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام،ج۱۰،ص۱۰۸-۱۰۵.    
۲. العروة الوثقی،ج۲،ص۵۷۴.    
۳. العروة الوثقی،ج۲،ص۵۵۲.    


منبع

[ویرایش]

جمعي از پژوهشگران زير نظر سيد محمود هاشمي شاهرودي فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام، ج‏۲، ص۳۶۲-۳۶۳



جعبه ابزار