سردی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سرد بودن و برودت را سردى گویند. از آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات، حج، صید و ذباحه و حدود سخن گفته‏اند.


سردی هوا

[ویرایش]

در فقه به سردی هوا به عنوان یک عذر و ضرورت نگریسته شده که موجب تغییر و تبدیل احکامی مى‏شود،

← غسل میت با آب گرم


عدم کراهت غسل میت با آب گرم (ولرم) در سرمای شدید؛
[۱] مدارک العروة ج۶، ص۴۸۳-۴۸۶.


← تیمم در هوای سرد


جواز تیمم براى کسى که وضو و غسل براى او در هوای سرد زیان دارد یا بیم زیان مى‏رود؛

← مسح بر جوراب و مانند آن


جواز مسح بر جوراب و مانند آن در صورتى که به علت سردی شدید هوا و بیم زیان دیدن پاها امکان بیرون آوردن آن نباشد؛
[۴] العروة الوثقى‏ ج۱، ص۳۷۱.


← نماز خواندن مرد در لباس ابریشمی


نماز خواندن مرد در لباس ابریشمی به علت سرمای شدید و عدم امکان بیرون آوردن آن

← تأخیر اجرای حد تازیانه


و تأخیر اجراى حد تازیانه در سرماى شدید.

سردی آب

[ویرایش]

سردی آب نیز در برخی موارد موجب احکام خاصی می‌شود.

← غسل جنابت با آب سرد برای جنب از حرام


بنابر قول به نجاست عرق جنب از حرام، برخى گفته‏اند: جنب از حرام جهت غسل جنابت باید با آب سرد غسل کند.
[۷] . العروة الوثقى‏ ج۱، ص۱۴۶.


← وضو با آب سرد در هوای سرد


کسى که به علّت سردى زیاد آب، از استفاده آن جهت وضو و غسل بیم ضرر دارد، در صورت امکان باید آن را گرم کند، وگرنه تیمّم مى‏کند و نماز مى‏گزارد.

← نوشیدن و ریختن آب سرد بر بدن در حمام


نوشیدن آب سرد و نیز ریختن آن بر بدن در حمام مکروه است؛
[۹] کشف الغطاء ج۲، ص۴۱۶.


← ریختن آب سرد بر پاها موقع بیرون آمدن از حمام


لیکن ریختن آب سرد بر پاها، بویژه هنگام بیرون آمدن از گرمابه مستحب است.
[۱۰] . کشف الغطاء ج۲، ص۴۱۲.


← شستن بدن با آب سرد برای محرم


به قول برخى، شستن بدن با آب سرد بر مُحرم مکروه است.
برخى قدما آن را حرام دانسته‏اند.

سردی بدن

[ویرایش]


← نجاست بدن میت


بدن میت پس از سرد شدن و قبل از غسل دادن نجس است. در نجاست بدن میت قبل از سرد شدن اختلاف است.
بنابر قول مشهور، مس بدن میت پس از سرد شدن کامل آن و پیش از غسل دادن موجب وجوب غسل مس میت بر مس کننده مى‏شود.

← ذبیحه‌ای که بدنش سرد نشده


بنابر قول مشهور، جدا کردن سر ذبیحه و نیز کندن پوست و بریدن عضوى از آن پیش از جان دادن و سرد شدن بدن حیوان مکروه است. برخى قائل به حرمت آن شده‏اند. بنابر قول به حرمت، برخى گوشت حیوان را نیز حرام دانسته‏اند.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مدارک العروة ج۶، ص۴۸۳-۴۸۶.
۲. مستند الشیعة ج۲، ص۲۱۱.    
۳. مستند الشیعة ج۳، ص۳۷۳.    
۴. العروة الوثقى‏ ج۱، ص۳۷۱.
۵. جواهرالکلام ج۸، ص۱۱۵.    
۶. جواهرالکلام ج۴۱، ص۳۴۳.    
۷. . العروة الوثقى‏ ج۱، ص۱۴۶.
۸. الخلاف ج۱، ص۱۵۳.    
۹. کشف الغطاء ج۲، ص۴۱۶.
۱۰. . کشف الغطاء ج۲، ص۴۱۲.
۱۱. الدروس الشرعیة ج۱، ص۳۸۸.    
۱۲. الکافی فی الفقه، ص۲۰۳.    
۱۳. مستند الشیعة ج۱، ص۱۶۵-۱۶۷.    
۱۴. جواهر الکلام ج۵، ص۳۰۸-۳۱۱.    
۱۵. الحدائق الناضرة ج۳، ص۳۲۷.    
۱۶. جواهر الکلام ج۳۶، ص۱۲۰-۱۲۵.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۴۲۹-۴۳۰.    





جعبه ابزار