• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نقم (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: انکار.

نَقْم (به فتح نون و سکون قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای انکار شی‌ء است. از مشتقات این واژه در آیات قرآن اِنْتِقام (به کسر الف و تاء و سکون نون) به معنای مجازات است در مقابل عمل بد و انتقام خدا یعنی کار بد را با عقوبت انکار می‌کند.



نَقْم: نقم به معنی انکار شی‌ء است. طبرسی فرماید: «نَقَمَ‌ الامر نَقْماً» یعنی: آن را انکار کرد، عقوبت را نقمه گویند زیرا که آن در مقابل شی‌ء انکار شده واجب است. راغب می‌گوید: «نَقَمْتُ‌ الشّی‌ء» یعنی آن را انکار کردم، خواه با زبان و خواه با عقوبت؛ در صحاح و قاموس، اکراه؛ و در مصباح اشدّ الکراهة نیز گفته است که از افراد انکار می‌باشد.


(وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ اِلَّا اَنْ یُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَمِیدِ) یعنی: «مکروه نداشتند از آنها مگر ایمان آوردنشان را به خدای عزیز پسندیده».
(قُلْ یا اَهْلَ الْکِتابِ هَلْ‌ تَنْقِمُونَ‌ مِنَّا اِلَّا اَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ...) «بگو‌: ای اهل کتاب آیا از ما جز ایمانمان به خدا را مکروه می‌دارید؟!».

۲.۱ - انتقام

اِنْتِقام: مجازات است در مقابل عمل بد. انتقام خدا یعنی کار بد را با عقوبت انکار می‌کند، چنانکه راغب گفته‌ است.
(وَ اللَّهُ عَزِیزٌ ذُو انْتِقامٍ‌) «خدا توانا و صاحب انتقام است».
(فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ‌) «چون ما را به خشم آوردند، از آنها انتقام گرفتیم».


۱. قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۰۵.    
۲. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۲۲.    
۳. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۸۰.    
۴. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۳۰.    
۵. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۹۵.    
۶. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۲۲.    
۷. جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۵، ص۲۰۴۵.    
۸. فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۴، ص۱۸۳.    
۹. فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۶۲۳.    
۱۰. بروج/سوره۸۵، آیه۸.    
۱۱. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۵۱.    
۱۲. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۱۷.    
۱۳. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۰۹.    
۱۴. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۴۲۳.    
۱۵. مائده/سوره۵، آیه۵۹.    
۱۶. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۲۸.    
۱۷. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۶، ص۳۹.    
۱۸. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۳۰.    
۱۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۹۶.    
۲۰. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۲۲.    
۲۱. آل عمران/سوره۳، آیه۴.    
۲۲. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۰.    
۲۳. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۳، ص۱۲.    
۲۴. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۹۷.    
۲۵. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۲۸.    
۲۶. زخرف/سوره۴۳، آیه۵۵.    
۲۷. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۱۱.    
۲۸. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج، ص.    
۲۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۸، ص۱۶۶.    
۳۰. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۲۴۶.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "نقم"، ج۷، ص۱۰۵.    






جعبه ابزار